அன்றாடம் காண்கின்றோம் என்பதற்காக பல மானுட விரோத சம்பவங்களின் பாரதூரத்தை துயரத்தை, அதன் விளைவுகளை, நாம் ஏனே புரிய மறுக்க வைக்கப்பட்ருக்கிறோம். அதன் கொடூரத்தின் பாதிப்பை உணர முற்படாது இலகுவாக நாள் தோறும் தாண்டிச்சென்று விடுகின்றோம். கடந்த செப்டம்பர் மாதத்தின் இறுதி நாள் எனக்கு அப்படி அமைந்து விடவில்லை.
பல்லாயிம் சதுரமைல் பரப்பளவில் பரந்து விரிந்து கிடக்கும் ஒன்ராரியோ வாவியின் தெற்கு கரையோரம் இருக்கும் 'கிறிம்ஸி' ஏகாந்தம்கொள்ளும் கொள்ளையழகுப் பிரந்தியம். திராட்சை தோட்டங்களால் மட்டுமே பணமீட்டும் தோட்ட பிரதேசம்.
மாலை வேளைகளில் அப்பிராந்தியத்தில் நடந்தோ அல்லது வாகனத்திலேனும் திசை கெட்டு அலைந்து திரிவதில் அத்தனை ஆனந்தம் கொள்ளும் வாழ்வு. வடக்கே ஒன்ராரியோ வாவி. மேற்கே மகரந்த மலைத்தொடர். இடைப்பட்ட இருமைல் அகலமும் முப்பது மைல் நீளமும் கொண்ட சமதரையாவும் கொடி முந்திரித் தோட்டங்களே.. சூடான காற்றை ஒருபோதும் நான் அங்கு உணர்ததில்லை, மனம் இறுகிய கணங்களையும் நான் ஒரு போதும் உணர்ந்ததில்லை, கடந்த செப்டம்பர் மாதத்தின் இறுதித்தினம்வரை. திராட்சை அறுவடை செய்ய ஆரம்பிக்கும் முதல் நாள் அன்று எனது வாகனம் பழுதடைந்து முந்திரித்தோட்டத்தின் மத்தியில் நின்றுவிட்டது. அன்று முழுவதும் நடந்தே முந்திரிக்காடெங்கும் திரிவதென்று முடிவெடுத்து ஏகாந்தத்தை புணர்தல் செய்தேன்.
திராட்சைத் தோட்டங்களில் வேலை செய்கிறவர்களை பார்க்கின்ற போது முதற்தடவையாக அன்னியமும், சூழல் மாறுபாடும், தோற்ற மயக்கத்தை ஏற்படுத்தியது. நாள் தோறும் காண்கின்ற சாதாரண காட்சி முதற்தடவையாக எனக்கு அன்னியத்தை ஏற்படுத்தியது. காரணம் அங்குவேலை செய்பவர்களெல்லாம் கறுப்பினத்தவர்களாக இருந்தார்கள். நான் அவர்களுடன் பேச, தயக்கத்துடன் என்னிடம் பேசினார்கள்.
பல்லாயிம் சதுரமைல் பரப்பளவில் பரந்து விரிந்து கிடக்கும் ஒன்ராரியோ வாவியின் தெற்கு கரையோரம் இருக்கும் 'கிறிம்ஸி' ஏகாந்தம்கொள்ளும் கொள்ளையழகுப் பிரந்தியம். திராட்சை தோட்டங்களால் மட்டுமே பணமீட்டும் தோட்ட பிரதேசம்.
மாலை வேளைகளில் அப்பிராந்தியத்தில் நடந்தோ அல்லது வாகனத்திலேனும் திசை கெட்டு அலைந்து திரிவதில் அத்தனை ஆனந்தம் கொள்ளும் வாழ்வு. வடக்கே ஒன்ராரியோ வாவி. மேற்கே மகரந்த மலைத்தொடர். இடைப்பட்ட இருமைல் அகலமும் முப்பது மைல் நீளமும் கொண்ட சமதரையாவும் கொடி முந்திரித் தோட்டங்களே.. சூடான காற்றை ஒருபோதும் நான் அங்கு உணர்ததில்லை, மனம் இறுகிய கணங்களையும் நான் ஒரு போதும் உணர்ந்ததில்லை, கடந்த செப்டம்பர் மாதத்தின் இறுதித்தினம்வரை. திராட்சை அறுவடை செய்ய ஆரம்பிக்கும் முதல் நாள் அன்று எனது வாகனம் பழுதடைந்து முந்திரித்தோட்டத்தின் மத்தியில் நின்றுவிட்டது. அன்று முழுவதும் நடந்தே முந்திரிக்காடெங்கும் திரிவதென்று முடிவெடுத்து ஏகாந்தத்தை புணர்தல் செய்தேன்.
திராட்சைத் தோட்டங்களில் வேலை செய்கிறவர்களை பார்க்கின்ற போது முதற்தடவையாக அன்னியமும், சூழல் மாறுபாடும், தோற்ற மயக்கத்தை ஏற்படுத்தியது. நாள் தோறும் காண்கின்ற சாதாரண காட்சி முதற்தடவையாக எனக்கு அன்னியத்தை ஏற்படுத்தியது. காரணம் அங்குவேலை செய்பவர்களெல்லாம் கறுப்பினத்தவர்களாக இருந்தார்கள். நான் அவர்களுடன் பேச, தயக்கத்துடன் என்னிடம் பேசினார்கள்.
'காலை ஐந்து மணிக்கு வேலை ஆரம்பமானால் இரவு எட்டுமணி வரை தொடரும். பிப்ரவரி கடைசி வாரத்தில் இருந்துஅக்டோபர் கடைசி வாரம் வரை வாரத்தில் ஏழு நாட்களும் வேலை. பண்ணையின்ஒதுக்குப்புறமாக இருக்கும் கன்டைனருக்குள்தான், கடும் குளிரிலும், கொடும் வெயிலிலும், எங்கள் உறக்கம். ஒருகோப்பி குடிக்கவும், கூட வேலை செய்பவனிடம் சிரித்துப் பேசவும் தடை. இத்தனையையும் உறுத்து, நாங்கள் ஏழு மாதத்தில் பெறுகிற சம்பளம் - மூவாயிரம் டாலர்கள்.''எங்கள் காலில் கட்டியிருந்த இரும்புச்சங்கிலியில் இருந்து எழும்புகின்ற 'சிலீங்', 'சிலீங்' சத்தம் மட்டும் தான் இல்லாமல் போய் இருக்கிறதே தவிர. மற்றபடி அறுநூறு ஆண்டுகளாக எங்கள் வாழ்க்கைமாறவேயில்லை.' பல நூற்றாண்டுகால துயர்கொள்வாழ்வின் வெகிர் என் ஆன்மாவை கருக்கியது.
அந்த திராட்சை தோட்டங்களில் வேலை செய்பவர்கள் எல்லோரும் ஒப்பந்தத்தின் அடிப்படையில் ஜமேக்காவிலும், கெயிட்டியிலும், மற்றய கரேபியன் தீவுகளிலிருந்தும் தற்காலிகமாக இறக்குமதி செய்யப்படுகின்ற கறுப்பினத்தவர்கள். உலகப்பிரசித்தமான நயக்கரா பிரந்தியத்தில் தயாரிக்கப்படும் செம்மதுக்குடுவைகளில் நிரப்பப்பட்டுருப்பவைகள் கறுப்பு மக்களின் குருதி என்பது மிதமான கற்பனைதான். இருந்தும் குறிப்பிட்ட இனம் ஒன்றின் மீதான முதலாளித்துவத்தின் உறிஞ்சல் சாட்சியத்துடன் காட்சிப்படுத்தப்படுகின்றது.
துப்பாக்கிகளோடு போன நாளில் இருந்து கறுப்பர்களின் இரத்த வரலாறு ஆரம்பமாகிறது. வெள்ளையர்களால் கண்டுபிடிக்கப் பட்டதாக சொல்லப்படுகின்ற அட்லாண்டிக் மற்றும் பசிபிக் பெருங்கடல்களில் இருக்கின்ற நாடுகளும், தீவுகளும் சங்கிலியிட்டு
கட்டி இழுத்து வரப்பட்ட கறுப்பு அடிமைகளாலேயே செம்மை அடைந்தது என்பதுவும், வெள்ளையர்களின் உணவுத்தேவையும், கஜானா நிறைவும், கறுப்பர்களின் இரத்தமும், கண்ணீரும் என்பது வெள்ளையர் சரித்திரத்தின் கறுப்பு பக்கங்கள்.
வெள்ளையர் அரசு 1838ஆம் ஆண்டில் அடிமைமுறை ஒழிப்புச் சட்டம் கொண்டு வந்தது. ஆனால் அதே அரசு, அதே ஆண்டில், ஒப்பந்த முறைச் சட்டத்தை கொண்டு வந்து, சங்கிலியால் பிணைக்காத அடிமை முறையை உலகெங்கும் பரப்பியது.
ஒப்பந்த அடிமைக் கறுப்பு கூலித் தொழிலாளிகள் அடிமை முறையில் வேலை செய்வதை நீங்கள் கோடைகாலம் முழு வதுவும் Vine Land என்று சொல்லப் படுகின்ற Niagara On the Lake பகுதிக்கு சென்றால் பார்க்கலாம்.
எழுதாத ஆங்கிலேய சட்டங்களிலும், வெள்ளைத்திமிர் இரத்தத்திலும் இன்னமும் கறுப்பர்கள் மீதான கொடும் பார்வைகள் நீங்கிய பாடாக இல்லை. அமெரிக்காவின் போலீஸ் மோப்ப நாய்கள் கறுப்பர்களை துரத்தி வேட்டையாடிப் பிடிக்க கூடிய முறையிலேயே பயிற்றப்படுவதாக சொல்லப்படுகிறது. இயற்கை அழிவுக்கு உட்படும் என்று தெரிந்தும் கடல் மட்டத்தை விட தாழ உள்ளது என்று பகிரங்கமான பின்னும் அலபாமா பகுதியில் கறுப்பினத்தவர்களை குடியேற்றியதும் 'கத்தரீனா' அழிவுக்குபின் அமெரிக்கஅரசு நடந்து கொண்ட விதமும்மனித குரூரத்தின் பெருநிலை.
எய்ட்ஸ் கிருமிகள் மனித குரங்கில் இருந்து வந்ததல்ல. வெள்ளையர்கள் சொல்வது போன்று அது கறுப்பர்களுக்கு கடவுள் தந்த தண்டனையும் அல்ல. எய்ட்ஸ் கிருமி அமெரிக்காவின் ஆய்வுக்கூடத்தில் கண்டுபிடிக்கப்பட்ட உயிரியல் ஆயுதம். அக்கிருமியினை தடுப்பூசிகளில் புகுத்தி உதவி என்னும் பேரில் ஆபிரிக்க மக்களிடம் பரிசீலித்து விட்டது அமெரிக்கா, என்னும் குற்றச்சாட்டைச் சொன்னவர் 2004ஆம் ஆண்டு நோபல் பரிசு பெற்ற கறுப்பின பெண்ணான வங்தாரி மாத்தாய். மனிதனேய அமைப்புகளும் ஐ.நா. சபையினரும் இவரது குற்றச்சாட்டை ஊர்ஜிதப் படுத்தாமல் இருப்பது கறுப்பினத்தவர் மீதான அக்கறையின்மை என்று கொள்ளலாமா?
எண்ணை வயல்களினால் நைஜ்ஜீரியாவின் சுற்றுப்புறச் சூழல் நாசமாகிக் கொண்டிருப்பதை தடுக்க முற்படும் இயற்கை ஆவலர்களை வெள்ளை முதலாளிகளின் பினாமிகள் இன்றுவரை கொன்று குவித்துக் கொண்டு இருப்பதை ஏன் பச்சைப் பாதுகாப்பு இயக்கத்தினர் பெரிதுபடுத்தவில்லை. ஆதி மனிதரை, ஆதியிலேயே நாகரிகம் கண்டவரை ஆதி அரசரை உலகின் மற்றைய குடிகள் ஏன் மதிக்க மறுக்கின்றன? அவர்கள் வாழ்விடம் இருண்ட கண்டம் என்று எந்த அடிப்படையில் சொல்லப்படுகிறது? இத்தனையையும் செய்து கொண்டு பிப்ரவரியை கறுப்பு மாதமாக ஏன் நினைவு கூருகிறார்கள்?
சரி - கறுப்பு நிற திராவிடத் தமிழர் மனதில் என்ன நினைத்துக்கொண்டு காக்கைக்கும் தன் குஞ்சு பொன் குஞ்சென்றும், கறுப்பானாலும் கஸ்தூரியென்றும் பழமொழி சொன்னார்கள்? எங்கள் அடையாளத்தின் மீதே எங்களுக்கு மட்டமான அவிப்பிராயத்தை தோற்றுவித்தது எது?
-சக்கரவர்த்தி-
அந்த திராட்சை தோட்டங்களில் வேலை செய்பவர்கள் எல்லோரும் ஒப்பந்தத்தின் அடிப்படையில் ஜமேக்காவிலும், கெயிட்டியிலும், மற்றய கரேபியன் தீவுகளிலிருந்தும் தற்காலிகமாக இறக்குமதி செய்யப்படுகின்ற கறுப்பினத்தவர்கள். உலகப்பிரசித்தமான நயக்கரா பிரந்தியத்தில் தயாரிக்கப்படும் செம்மதுக்குடுவைகளில் நிரப்பப்பட்டுருப்பவைகள் கறுப்பு மக்களின் குருதி என்பது மிதமான கற்பனைதான். இருந்தும் குறிப்பிட்ட இனம் ஒன்றின் மீதான முதலாளித்துவத்தின் உறிஞ்சல் சாட்சியத்துடன் காட்சிப்படுத்தப்படுகின்றது.
துப்பாக்கிகளோடு போன நாளில் இருந்து கறுப்பர்களின் இரத்த வரலாறு ஆரம்பமாகிறது. வெள்ளையர்களால் கண்டுபிடிக்கப் பட்டதாக சொல்லப்படுகின்ற அட்லாண்டிக் மற்றும் பசிபிக் பெருங்கடல்களில் இருக்கின்ற நாடுகளும், தீவுகளும் சங்கிலியிட்டு
கட்டி இழுத்து வரப்பட்ட கறுப்பு அடிமைகளாலேயே செம்மை அடைந்தது என்பதுவும், வெள்ளையர்களின் உணவுத்தேவையும், கஜானா நிறைவும், கறுப்பர்களின் இரத்தமும், கண்ணீரும் என்பது வெள்ளையர் சரித்திரத்தின் கறுப்பு பக்கங்கள்.
வெள்ளையர் அரசு 1838ஆம் ஆண்டில் அடிமைமுறை ஒழிப்புச் சட்டம் கொண்டு வந்தது. ஆனால் அதே அரசு, அதே ஆண்டில், ஒப்பந்த முறைச் சட்டத்தை கொண்டு வந்து, சங்கிலியால் பிணைக்காத அடிமை முறையை உலகெங்கும் பரப்பியது.
ஒப்பந்த அடிமைக் கறுப்பு கூலித் தொழிலாளிகள் அடிமை முறையில் வேலை செய்வதை நீங்கள் கோடைகாலம் முழு வதுவும் Vine Land என்று சொல்லப் படுகின்ற Niagara On the Lake பகுதிக்கு சென்றால் பார்க்கலாம்.
எழுதாத ஆங்கிலேய சட்டங்களிலும், வெள்ளைத்திமிர் இரத்தத்திலும் இன்னமும் கறுப்பர்கள் மீதான கொடும் பார்வைகள் நீங்கிய பாடாக இல்லை. அமெரிக்காவின் போலீஸ் மோப்ப நாய்கள் கறுப்பர்களை துரத்தி வேட்டையாடிப் பிடிக்க கூடிய முறையிலேயே பயிற்றப்படுவதாக சொல்லப்படுகிறது. இயற்கை அழிவுக்கு உட்படும் என்று தெரிந்தும் கடல் மட்டத்தை விட தாழ உள்ளது என்று பகிரங்கமான பின்னும் அலபாமா பகுதியில் கறுப்பினத்தவர்களை குடியேற்றியதும் 'கத்தரீனா' அழிவுக்குபின் அமெரிக்கஅரசு நடந்து கொண்ட விதமும்மனித குரூரத்தின் பெருநிலை.
எய்ட்ஸ் கிருமிகள் மனித குரங்கில் இருந்து வந்ததல்ல. வெள்ளையர்கள் சொல்வது போன்று அது கறுப்பர்களுக்கு கடவுள் தந்த தண்டனையும் அல்ல. எய்ட்ஸ் கிருமி அமெரிக்காவின் ஆய்வுக்கூடத்தில் கண்டுபிடிக்கப்பட்ட உயிரியல் ஆயுதம். அக்கிருமியினை தடுப்பூசிகளில் புகுத்தி உதவி என்னும் பேரில் ஆபிரிக்க மக்களிடம் பரிசீலித்து விட்டது அமெரிக்கா, என்னும் குற்றச்சாட்டைச் சொன்னவர் 2004ஆம் ஆண்டு நோபல் பரிசு பெற்ற கறுப்பின பெண்ணான வங்தாரி மாத்தாய். மனிதனேய அமைப்புகளும் ஐ.நா. சபையினரும் இவரது குற்றச்சாட்டை ஊர்ஜிதப் படுத்தாமல் இருப்பது கறுப்பினத்தவர் மீதான அக்கறையின்மை என்று கொள்ளலாமா?
எண்ணை வயல்களினால் நைஜ்ஜீரியாவின் சுற்றுப்புறச் சூழல் நாசமாகிக் கொண்டிருப்பதை தடுக்க முற்படும் இயற்கை ஆவலர்களை வெள்ளை முதலாளிகளின் பினாமிகள் இன்றுவரை கொன்று குவித்துக் கொண்டு இருப்பதை ஏன் பச்சைப் பாதுகாப்பு இயக்கத்தினர் பெரிதுபடுத்தவில்லை. ஆதி மனிதரை, ஆதியிலேயே நாகரிகம் கண்டவரை ஆதி அரசரை உலகின் மற்றைய குடிகள் ஏன் மதிக்க மறுக்கின்றன? அவர்கள் வாழ்விடம் இருண்ட கண்டம் என்று எந்த அடிப்படையில் சொல்லப்படுகிறது? இத்தனையையும் செய்து கொண்டு பிப்ரவரியை கறுப்பு மாதமாக ஏன் நினைவு கூருகிறார்கள்?
சரி - கறுப்பு நிற திராவிடத் தமிழர் மனதில் என்ன நினைத்துக்கொண்டு காக்கைக்கும் தன் குஞ்சு பொன் குஞ்சென்றும், கறுப்பானாலும் கஸ்தூரியென்றும் பழமொழி சொன்னார்கள்? எங்கள் அடையாளத்தின் மீதே எங்களுக்கு மட்டமான அவிப்பிராயத்தை தோற்றுவித்தது எது?
-சக்கரவர்த்தி-
No comments:
Post a Comment